سوالی که اینروزها بسیار مطرح میشود، این است که چرا مردم نتیجه ی مذاکرات آقای جلیلی را نمی بینند.

به همین دلیل جای دارد که یکبار به صورت دقیق و کامل، به روند مذاکرات هسته ای در طی این 6 سال پرداخته شود. که انشاالله در آینده انجام خواهد شد.

اما در این نوشته قصدم این نیست.

مساله ی بسیار مهمی که باید گفته شود، این است که عمده ی مشکلات اقتصادی، و اختلالات معیشتی مردم، مربوط می شود به عدم کارآمدی سیستم اقتصادی.

به طوریکه حتی بخش قابل توجهی از مناضعات بین مجلس و دولت در طی دو سال اخیر مربوط به همین مساله است که تحریم ها آنقدری اثر منفی نداشته که سوء تدابیر و همینطور عدم پیش بینی های لازم برای اداره ی کشور در شرایط تحریم.

که البته معتقد هستم مجلس و دولت هر یک به میزانی تاثیر گزار بوده اند.

عدم توجه لازم به سهم تولید ملی (چه در دولت فعلی و چه در دولت های گذشته)و حفره های بزرگ اقتصادی که در طی سالیان سال تحریم، باید تا به امروز به میزان قابل توجهی رفع میشده.

بر اساس آمار، سهم تحریمها در مشکلات اقتصادی بوجود آمده در طی سال اخیر، به میزان 20 تا 25 درصد بوده است. و بخش عمده ی آن مربوط به عدم کفایت کافی سیستم اقتصادی کشور است.


وقتی مشکلات اقتصادی را به گونه ای برای مردم تشریح کنیم که انگار تمام آنها برای خاطر وجود تحریمهای بی سابقه در سالیان اخیر است، آنگاه باعث یک اشتباه بزرگ شده ایم.

آنکه مردم، که سهم اصلی در مقاومت نظام اسلامی را دارا می باشند، ممکن است کم کم به عقب نشینی روی بیاورند.

این روزها بهتر آن است که دلایلی بروز مشکلات فعلی را به درستی برای مردم تشریح کنند، تا خدای نکرده دچار اشتباه تاریخی نشویم.



تاریخ : 21 خرداد 1392 | 07:30 ب.ظ | نویسنده : ح.باغبان | نظرات (3)